دنیا پر از آدم های قابل ترحم اند. ولی من برای آنها هیچگاه دلسوزی نمی کنم
آدمهای حسود،آدم های بخیل،آدمهای متبکر،آدمهای منفعت طلب که همه چیز رو قربانی خودشون می کنن حتی عشق و انسانیت رو،آدمهای تنگ نظر،آدمهای کوته بین،آدمهایی که فکر میکنن که دیگران جایگاه آونها رو گرفتن، درحالی که هیچ تلاشی برای بدست آوردنش نکردن،آدمهایی که انسانهای دیگر رو به شکل ابزار می بینند،و آدمهای که کلمه من از دهانشون لحظه ای قطع نمیشه.آدمهایی که دنیا رو فقط به چشم دنیا می بینن!!!
باور کنید اینها قابل ترحمند،ولی من هیچوقت دلسوزی نمی کنم.هیچ وقت.
اولین اشتباه آخرین اشتباهه
ما را در سایت واگویه های مهدی عزیزی دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 165